Kompozycje
- Quaerens na taśmę (1977)
- Visus na 5 instrumentów i taśmę (1978)
- Gej na taśmę (1978)
- Modus na taśmę (1979-80)
- Układ przestrzenny na małą orkiestrę i urządzenia elektroniczne (1980)
- Pulsacje na taśmę (1983)
- Mictlan I na taśmę (1987)
- Mictlan II na akordeon, cyfrowe urządzenie pogłosowe i taśmę (1988)
- I tak, i nie na taśmę (1990)
- U źródła na taśmę (1990-91)
- Lenyon na taśmę (1994-95)
- Patjan na perkusję i taśmę (1996-97)
- TaBaMa na taśmę (1997-98)
- TaBar na kontrabas elektronicznie transformowany i komputerową warstwę dźwiękową (1998-2000)
- Zakopane liryki na klarnet elektronicznie modyfikowany i komputerową warstwę dźwiękową (1999-2000)
- Burlata na marimbafon, syntezator i elektronikę (2001)
- Ombraggio na skrzypce i warstwę elektroakustyczną (2002-2003)
- Ombrarchetto na taśmę (2003)
- Abamus na wiolonczelę i warstwę elektroakustyczną (2003-2004)
- Nemini molestus do tekstów Mikołaja Reja (2004-2005)
- Jak daleko…?, wybór wierszy ks. Jana Twardowskiego na taśmę (2005)
- Józefowi na Pożegnanie – 26.X.2005 na taśmę (2005)
- Gemisatos na orkiestrę, perkusję koncertującą i warstwę elektroakustyczną (2005-2006)
- Milczące asfodele na flety, wiolonczelę i elektronikę (2006)
- OceanCity, 8-kanałowa kompozycja elektroakustyczna do francuskiego projektu baletowego P. Deloche’a (2007)
- Poza ciszę, 8-kanałowa kompozycja elektroakustyczna (2007-2008)
- DesAkorDar na akordeon, 4 puzony, perkusję i warstwę elektroakustyczną (2008)
- SaxSpaCeS na saksofon altowy i warstwę elektroakustyczną (2008-2009)
- BisAkordaR, kompozycja elektroakustyczna (2010)
- SaxSpiro na saksofon (sopranowy i altowy) i warstwę elektroakustyczną (2010-2011)
- MonoGram – HoloGram, utwór elektroakustyczny (2012)
- SaxInSpiro, kompozycja elektroakustyczna (2013)
- TReM na 2 instrumenty akustyczne i komputer (2013-2014)
- MirAGe na perkusję i komputerową warstwę dźwiękową (2015)
- Sonoplastykon, kompozycja elektroakustyczna (2016-2017)
- Capriccio movente, kompozycja na instrument solowy, wpleciony w pasmo elektroakustyczne i solową komputerową warstwę elektroakustyczną (2017-2018)
- ἐλεγεία, kompozycja elektroakustyczna interpretowana na żywo przez 2 wykonawców (2018)
- Concertato na kanwie muzyki Krystyny Moszumańskiej na perkusję i komputerową warstwę dźwiękową (2018)
- Na krawędzi Światła na wielką orkiestrę symfoniczną, solową warstwę elektroakustyczną i live electronics (2019)
Urodzona 23 marca 1954 w Krakowie, gdzie żyje, tworzy i pracuje. Ukończyła kompozycję w tamtejszej Akademii Muzycznej pod kierunkiem Krystyny Moszumańskiej-Nazar (1978), a także teorię muzyki u Józefa Patkowskiego. Od 1979 prowadzi zajęcia dydaktyczne w Studiu Muzyki Elektroakustycznej swojej alma mater. Tu zrealizowała swoje pierwsze utwory. Kolejne powstawały w Studiu Eksperymentalnym Polskiego Radia w Warszawie (m.in. Mictlan I – wyróżniony na III Międzynarodowej Trybunie Muzyki Elektroakustycznej w Oslo, TaBar, TaBaMa), EMS w Sztokholmie (Pulsacje) i CECM przy Radio Bratysława (U źródła).
Aktywnie współpracuje również z centrami muzyki elektroakustycznej we Francji. Dla Studio GRAME w Lyon zrealizowała Lenyon oraz Océan Cité, dla IMEB w Bourges utwór Poza ciszę, którego prawykonanie odbyło się przy udziale systemu Cybernéphone Instrument. Dwie ostatnie kompozycje otrzymały nominacje do Nagrody Mediów Publicznych OPUS (2008, 2009) i obie znalazły się w finale. Rezultatem kontaktów ze środowiskiem muzycznym Paryża jest utwór SaxSpiro powstały we współpracy z wybitnym saksofonistą Danielem Kientzy.
Wiele utworów zostało zrealizowanych w zaciszu własnego domowego ministudia, w tym Gemisatos na orkiestrę, perkusję koncertującą, partię komputerową i live electronics, uhonorowany prestiżową rekomendacją Międzynarodowej Trybuny Kompozytorów (Paryż, 2009).
Utwor TReM powstał na zamówienie ZKP w ramach programu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Kolekcje – priorytet Zamówienia kompozytorskie”, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca w 2014 roku.
Magdalena Długosz jest cenionym pedagogiem, zatrudnionym w Katedrze Kompozycji Akademii Muzycznej w Krakowie.W roku 2010 otrzymała Nagrodę Związku Kompozytorów Polskich „za wybitną twórczość kompozytorską oraz za wkład w rozwój muzyki elektroakustycznej”.
Utwory Magdaleny Długosz wykonywane były na festiwalach muzyki współczesnej w Polsce (Warszawa, Poznań, Wrocław, Gdańsk, Kraków) i za granicą (Norymberga, Kolonia, Berlin, Drezno, Hamburg, Sztokholm, Oslo, Bratysława, Lyon, Seul, Daegu, Waszyngton, Strasburg, Stuttgart, Bourges, Lwów, Mińsk).
W roku 2013 w serii wydawniczej Związku Kompozytorów Polskich / Polskiego Centrum Informacji Muzycznej (wydanej we współpracy z Polskim Radiem i przy wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego) „Muzyka Polska Dzisiaj – Portrety Współczesnych Kompozytorów Polskich” ukazała się jej autorska płyta CD.
Magdalena Długosz od 1995 jest członkiem ZKP, zaś od 1999 – członkiem Komisji Repertuarowej Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”.
Stowarzyszenia
- Związek Kompozytorów Polskich (członek zwyczajny)
- Dom Światła i Dźwięku (współzałożyciel)
Urodzona 23 marca 1954 w Krakowie, gdzie żyje, tworzy i pracuje. Ukończyła kompozycję w tamtejszej Akademii Muzycznej pod kierunkiem Krystyny Moszumańskiej-Nazar (1978), a także teorię muzyki u Józefa Patkowskiego. Od 1979 prowadzi zajęcia dydaktyczne w Studiu Muzyki Elektroakustycznej swojej alma mater. Tu zrealizowała swoje pierwsze utwory. Kolejne powstawały w Studiu Eksperymentalnym Polskiego Radia w Warszawie (m.in. Mictlan I – wyróżniony na III Międzynarodowej Trybunie Muzyki Elektroakustycznej w Oslo, TaBar, TaBaMa), EMS w Sztokholmie (Pulsacje) i CECM przy Radio Bratysława (U źródła).
Aktywnie współpracuje również z centrami muzyki elektroakustycznej we Francji. Dla Studio GRAME w Lyon zrealizowała Lenyon oraz Océan Cité, dla IMEB w Bourges utwór Poza ciszę, którego prawykonanie odbyło się przy udziale systemu Cybernéphone Instrument. Dwie ostatnie kompozycje otrzymały nominacje do Nagrody Mediów Publicznych OPUS (2008, 2009) i obie znalazły się w finale. Rezultatem kontaktów ze środowiskiem muzycznym Paryża jest utwór SaxSpiro powstały we współpracy z wybitnym saksofonistą Danielem Kientzy.
Wiele utworów zostało zrealizowanych w zaciszu własnego domowego ministudia, w tym Gemisatos na orkiestrę, perkusję koncertującą, partię komputerową i live electronics, uhonorowany prestiżową rekomendacją Międzynarodowej Trybuny Kompozytorów (Paryż, 2009).
Utwor TReM powstał na zamówienie ZKP w ramach programu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Kolekcje – priorytet Zamówienia kompozytorskie”, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca w 2014 roku.
Magdalena Długosz jest cenionym pedagogiem, zatrudnionym w Katedrze Kompozycji Akademii Muzycznej w Krakowie.W roku 2010 otrzymała Nagrodę Związku Kompozytorów Polskich „za wybitną twórczość kompozytorską oraz za wkład w rozwój muzyki elektroakustycznej”.
Utwory Magdaleny Długosz wykonywane były na festiwalach muzyki współczesnej w Polsce (Warszawa, Poznań, Wrocław, Gdańsk, Kraków) i za granicą (Norymberga, Kolonia, Berlin, Drezno, Hamburg, Sztokholm, Oslo, Bratysława, Lyon, Seul, Daegu, Waszyngton, Strasburg, Stuttgart, Bourges, Lwów, Mińsk).
W roku 2013 w serii wydawniczej Związku Kompozytorów Polskich / Polskiego Centrum Informacji Muzycznej (wydanej we współpracy z Polskim Radiem i przy wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego) „Muzyka Polska Dzisiaj – Portrety Współczesnych Kompozytorów Polskich” ukazała się jej autorska płyta CD.
Magdalena Długosz od 1995 jest członkiem ZKP, zaś od 1999 – członkiem Komisji Repertuarowej Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej „Warszawska Jesień”.
Stowarzyszenia
- Związek Kompozytorów Polskich (członek zwyczajny)
- Dom Światła i Dźwięku (współzałożyciel)
Kompozycje
- Quaerens na taśmę (1977)
- Visus na 5 instrumentów i taśmę (1978)
- Gej na taśmę (1978)
- Modus na taśmę (1979-80)
- Układ przestrzenny na małą orkiestrę i urządzenia elektroniczne (1980)
- Pulsacje na taśmę (1983)
- Mictlan I na taśmę (1987)
- Mictlan II na akordeon, cyfrowe urządzenie pogłosowe i taśmę (1988)
- I tak, i nie na taśmę (1990)
- U źródła na taśmę (1990-91)
- Lenyon na taśmę (1994-95)
- Patjan na perkusję i taśmę (1996-97)
- TaBaMa na taśmę (1997-98)
- TaBar na kontrabas elektronicznie transformowany i komputerową warstwę dźwiękową (1998-2000)
- Zakopane liryki na klarnet elektronicznie modyfikowany i komputerową warstwę dźwiękową (1999-2000)
- Burlata na marimbafon, syntezator i elektronikę (2001)
- Ombraggio na skrzypce i warstwę elektroakustyczną (2002-2003)
- Ombrarchetto na taśmę (2003)
- Abamus na wiolonczelę i warstwę elektroakustyczną (2003-2004)
- Nemini molestus do tekstów Mikołaja Reja (2004-2005)
- Jak daleko…?, wybór wierszy ks. Jana Twardowskiego na taśmę (2005)
- Józefowi na Pożegnanie – 26.X.2005 na taśmę (2005)
- Gemisatos na orkiestrę, perkusję koncertującą i warstwę elektroakustyczną (2005-2006)
- Milczące asfodele na flety, wiolonczelę i elektronikę (2006)
- OceanCity, 8-kanałowa kompozycja elektroakustyczna do francuskiego projektu baletowego P. Deloche’a (2007)
- Poza ciszę, 8-kanałowa kompozycja elektroakustyczna (2007-2008)
- DesAkorDar na akordeon, 4 puzony, perkusję i warstwę elektroakustyczną (2008)
- SaxSpaCeS na saksofon altowy i warstwę elektroakustyczną (2008-2009)
- BisAkordaR, kompozycja elektroakustyczna (2010)
- SaxSpiro na saksofon (sopranowy i altowy) i warstwę elektroakustyczną (2010-2011)
- MonoGram – HoloGram, utwór elektroakustyczny (2012)
- SaxInSpiro, kompozycja elektroakustyczna (2013)
- TReM na 2 instrumenty akustyczne i komputer (2013-2014)
- MirAGe na perkusję i komputerową warstwę dźwiękową (2015)
- Sonoplastykon, kompozycja elektroakustyczna (2016-2017)
- Capriccio movente, kompozycja na instrument solowy, wpleciony w pasmo elektroakustyczne i solową komputerową warstwę elektroakustyczną (2017-2018)
- ἐλεγεία, kompozycja elektroakustyczna interpretowana na żywo przez 2 wykonawców (2018)
- Concertato na kanwie muzyki Krystyny Moszumańskiej na perkusję i komputerową warstwę dźwiękową (2018)
- Na krawędzi Światła na wielką orkiestrę symfoniczną, solową warstwę elektroakustyczną i live electronics (2019)